O meşhur kitabın yorumuyla geldim!
Bu kitap enteresan hakikaten. Bir anda twitter’da övülmeye başladı. Baktım timeline’ım aynı kitabı övüp duruyor. Hemen popüler kültürün kölesi olarak kitabı satın alıp yazarı takipledim. Sağ olsun o da beni geri takip etti 😀 O yüzden kötü şeyler yazamam, hukukumuz var…. Kankiyiz… şaka şaka 🙂 Kankilik şaka yani yoksa takipleşiyoruz cidden…. 😀
Bu kadar popüler olmasının nedeni ne diye düşündüm kitabı kapattıktan sonra… Sanırım ölümü apaçık, içten ama dramatize etmeden anlatabilmiş. Yası boğmadan, acıtmadan sakin sessiz ve gerçekçi aktarmış.
Yazarın babasıyla, kendisiyle, çocukluğuyla, geçmişiyle kurduğu bağın yas çerçevesinde çok insani bir yerden sakince aktarımı..
Ben dramı sevmem, acıtasyonu sevmem. Hele söz konusu ölüm gibi hepimizin başına gelecek olan o zor gerçek üzerinden devşirilen duygu sömürüsünü genelde bayağı bulurum. Yazar bundan uzakta anlatmış ölümü ve yası. Birinin gidişinin ardından kalan boşluğu ele almanın insani boyutunu sakince ortaya koymuş.
Eminim aynı yas sürecini yaşayanlar, babasını ebediyete uğurlamış olanlar bu kitapta fazla satırın altını çizmiştir. Babaların bir şekilde bahçelerinin olması ve insanın bir bahçe kurma düşüyle yaşlanmasının bu kadar ortak olmasını seviyorum.
Okuması kolay, akıcı bir kitaptı. Normalde popülerleşmiş kitapları sevmem çünkü uyuz biriyim ama kitap hakkında kötü denecek bir şey yok. O yüzden ben sevdim eller alsın.
İyi okumalar
